Plouf aan de Côte d’Azur

Vier weken zomervakantie in Zuid-Frankrijk en er was geen enkele twijfel over: Plouf zou mee gaan. Het is best wel een onderneming maar uiteindelijk heeft iedereen er van genoten, en Plouf al helemaal.

Elitair hondje uithangen in het restaurant

Je hond meenemen op vakantie vergt enige voorbereiding. Het begint bij het boeken van de vliegtickets. Plouf is te groot om in een tas als handbagage mee te mogen dus moest ze mee in het ruim, in een bench die je dan speciaal kunt kopen op Schiphol. Uiteraard wordt je huisdier niet opgestapeld tussen de koffers maar komt hij in een apart compartiment voor dieren.

Enge bench

Plouf houdt van vrijheid en heeft helemaal niets met benches. Om haar vast te laten wennen aan die grote kist werd deze 10 dagen voor vertrek al in de huiskamer geplaatst. Hoe meer de datum van het vertrek naderde, hoe groter de boog was waarmee ze eromheen liep. Ze moest er niets van weten. Met enige tegenzin en met wat dwang belandde ze op de dag van vertrek dan toch in haar reisbench. Op het vliegveld van Rotterdam verloopt dat proces erg soepel. Plouf mocht tot het moment van boarden bij ons blijven. Dus ze ging ook zonder halsband mee door de poortjes van de security-check. Pas daarna, op het allerlaatste moment, moest ze de bench in. Ze werd toen apart opgehaald en rechtstreeks naar het toestel van Transavia gebracht.

Na een vlucht van 2 uur was Plouf er als eerste uit op het vliegveld van Hyères. Dat was voortreffelijk geregeld. En niet veel later verscheen ze op de lopende band, vrolijk kwispelend en de tong uit haar bek, brutaal de ruimte in kijkend. Erg veel stress had ze blijkbaar niet gehad van de vlucht. Er stonden maar liefst 4 douanebeambten te wachten om haar papieren te controleren: gezondheidsverklaring en rabiës-vaccinatie. Plouf sprong tegen één van hen op om ze te begroeten en ze werd hartstochtelijk geknuffeld. Daarop volgde een leuk gesprek met vooral tips over de Provence: denk aan teken, bepaalde muggen en zandvlooien. Het was niet zozeer een controle maar meer een voorlichting over de risico’s die een hond loopt.

Spannend voor op de boot

De reis was echter nog niet voorbij. Eerst nog een taxirit (Plouf heeft echt een hekel aan autorijden) en daarna nog een overtocht met de boot van bijna 1 uur, naar de eilanden van Hyères. Dat laatste vond ze eigenlijk wel leuk. Ze genoot ervan om naar de zee te kijken, de kop in de wind, en al gauw stond ze weer op vaste grond, 15 kilometer uit de kust van Le Lavandou. Haar vakantie kon beginnen.

Stoer doen aan de bar

En wat doet een golden retriever op zo’n warm eiland? Met een gemiddelde temperatuur van 30 graden wilde Plouf vooral veel drinken. Het maakte niet uit wat. Eerst zeewater, vervolgens gelukkig water uit de fles. Maar ze vond het ook wel lekker om wat te ruiken aan wijn en de bekende zuidelijke pastis (51). Dat ruikt lekker! Zonnebril op, op het terras, een drinkbak op tafel, en madame voelde zich helemaal thuis aan de Rivièra. Misschien was ze een tikkeltje snobistisch aan het worden. Af en toe een hoedje erbij terwijl ze over de bar heen boog, en regelmatig kroop ze onder een tafel om toch de schaduw en de koelte op te zoeken.

Romantisch uitkijken over de Middellandse Zee

Overdag scheen de zon maar ook ’s nachts bleef het warm. Plouf hield ervan om vanaf het terras langdurig naar de zee te kijken, soms met een wat romantische blik bij de ondergaande zon. Daarna wilde ze rennen achter een balletje, spelen met haar knuffeltjes en uiteindelijk naar bed. De eerste nachten braaf bij het baasje op het matras, vervolgens toch maar op de wat koelere tegelvloer, weer wat dagen later voor de ventilator, en uiteindelijk buiten op het terras.

Niet welkom hier

En dan die zee! Het strand was jammer genoeg verboden voor honden maar er waren genoeg andere plekken langs de zee waar ze het water in mocht. Dat werd een dagelijks festijn. Onophoudelijk bleef ze het water in rennen, door de golven heen zwemmen, naar de bodem duiken. Ze is echt niet voor niets een waterhond en ze was er niet uit te krijgen tot groot vermaak van veel toeschouwers.

Dagelijks badderen bij Ile-du-Levant

Ze mocht zelfs mee op de boot met duikers om het water in te springen en mij te begroeten aan het einde van mijn duik. En ’s avonds ging ze altijd netjes met haar poten over een muurtje staan om helemaal afgespoeld te worden. Ze heeft zich voorbeeldig gedragen en mocht ook mee naar ieder restaurant en elk terras. Binnen de kortste keren kende iedereen op het eiland haar naam.

Plouf de duikhond

En dan de terugreis: weer die akelige bench. De boot vond ze nog wel leuk maar op het vliegveld in Hyères keek ze wel heel erg zielig toen ze de bench in moest op de lopende band. Ook hier werd echt zo lang mogelijk gewacht en het grondpersoneel was ontzettend zorgzaam voor haar. Dus ze heeft er weer geen trauma aan overgehouden. Ik denk dat wij het er moeilijker mee hadden dan zij.

Heel zielig kijken op het vliegveld van Hyères

Thuislaten in de kennel of bij vrienden, of de hond meenemen is altijd een afweging. Zoals dit nu ging mag Plouf van mij ieder jaar mee naar de Côte d’Azur. Het is voor iedereen en ook zeker voor haar écht vakantie! Wat heeft zij genoten!

Vrolijk op het vliegveld van Rotterdam

Eerste vakantie met hond in Blankenberge

Zes maanden oud en voor de eerste keer een korte vakantie: drie dagen naar het Belgische Blankenberge, aan de Noordzee. De autorit van tweeëneenhalve uur is weliswaar geen lolletje voor Plouf die het niet zo heeft op autorijden, en de voor België verplichte rabiësvaccinatie ook al niet. Maar het rennen en het spelen alsmede het waterballet op de Vlaamse stranden maken een hoop goed.

Badplaats Blankenberge
Badplaats Blankenberge

Vanaf de Paasvakantie tot 15 september zijn honden niet toegestaan op de stranden van Blankenberge. In die periode kun je ten westen en ten oosten van het stadje terecht om met de viervoeter op het strand te ravotten. Dat is op het strand Duinse Polders in de richting van Zeebrugge, en op het strand Harendijke in de richting van De Haan. Buiten die periode zie je op het Blankenbergse strand veel honden rondlopen samen met hun baasjes. Formeel gezien moeten ze wel aangelijnd zijn.

Happy in Blankenberge
Happy in Blankenberge

De soms koude maar ook vaak zonnige dagen in de periode september tot april bieden een fantastische gelegenheid om uit te waaien aan de kust. De golven van de Noordzee slaan stuk op de pieren en zowel wandelaars als honden kunnen zich helemaal uitleven op het strand. Veel hotels en restaurants in het stadje openen gastvrij hun deuren voor zowel honden als baasjes, zolang de harige vriendjes zich maar gedragen.

Poseren op het strand
Poseren op het strand

Of het nu hoogwater is of laagwater, de honden kunnen ravotten in het zand, door de golven heen duiken of de jacht openen op de vele zeemeeuwen die uitdagend en met wijd gespreide vleugels boven hun koppen scheren. Plouf doet als naïeve beginneling dagenlang haar best om een meeuw te vangen, maar de vogels dagen haar uit zonder dat ze ook maar de kans krijgt om dichtbij te komen.

Op meeuwenjacht
Op meeuwenjacht

Dat rennen door water en zand is vermoeiend genoeg voor een ieder en de twee pieren aan weerszijden van het strand bieden gelegenheid tot uitrusten, eten en drinken. Honden zijn meer dan welkom bij Brasserie Oosterstaketsel en bij Belgium Pier, en er staat zelfs een met water gevulde drinkbak voor ze klaar. 

Mooi wandelen
Mooi wandelen

Overnachten met een hond blijkt soms wat lastiger dan gedacht. Aan de boulevard staat echter het Beach Palace hotel waar de dieren zonder meer welkom zijn. Je betaalt weliswaar een kleine meerprijs, waarschijnlijk voor het extra schoonmaken van de kamer, maar Plouf kan voor de eerste keer in haar leven een paar nachten in een hotel slapen. De kamervloer is bestand tegen water en zand, dus ook tegen vuile hondenpootjes. Ook in het geval van een klein ongelukje op de kamer is het zo opgeruimd. Het restaurant van het hotel is dan wel niet toegankelijk voor de huisdieren, maar de maaltijd kan desgewenst ook geserveerd worden in de brasserie, waar de hond wel degelijk welkom is.

Op ontdekking in de hotelkamer
Op ontdekking in de hotelkamer

Wandelen door deze stad die na de tweede wereldoorlog flink herbouwd is kan met de aangelijnde hond. Er lopen er heel veel door de straten. Iets drinken op een terras, ergens wat eten … op veel plaatsen kan de hond gewoon mee.

Lekker enthousiast
Lekker enthousiast

Naar het strand gaan buiten het hoogseizoen is nog niet zo gek. Blankenberge met z’n Vlaamse accenten zorgt voor een authentiek vakantiegevoel, zelfs wanneer het wat langer donker is. Het is in deze periode minder druk in het stadje en op de stranden. Je hebt dan echt alle, alle ruimte. En indien je de hond in de avond niet mee wilt nemen naar een restaurant, dan kun je hem eventueel op de kamer laten: hij zal zeker bekaf zijn en weldra slapen.