Bonjour, Plouf!

Wanneer Plouf in de ochtend de trappen van het hotel afloopt naar het ontbijtrestaurant, klinkt van alle kanten, vanuit zowel medewerkers als gasten, een welgemeend “Bonjour, Plouf!”. Plouf kwispelt dan iedere keer met haar staart ten teken van dank en herkenning om vervolgens netjes bij de ingang van het restaurant te gaan zitten en op haar beurt te wachten. Binnen een dag na aankomst is ze al de chouchou, het lievelingetje van het leuke Grand Hôtel Moriaz aan het strand. Ze wordt zelfs mascotte genoemd.

Plouf voor het Grand Hôtel Moriaz
Plouf voor het Grand Hôtel Moriaz

Tja, dat strand. Dat begint al meteen bij het restaurant van het hotel in Cavalière aan de Franse Côte d’Azur. Het is een smalle strook zand die Plouf scheidt van haar grote favoriet: de zee. Water, water en nog eens water. Af en toe wat golfjes en vooral heel veel pret. Zwemmen is echt haar lievelingsactiviteit en de hele dag kijkt ze reikhalzend uit naar die grote blauwe zee. Er is wel een hindernis: dat hete zand dat haar voetjes brandt. Een paar keer per dag mag ze de sprint wagen en duikt ze samen met mij het water in om ruim een uur te zwemmen, met af en toe een tussenpoos in ondiep water om op adem te komen.

Water!
Water!

Vervolgens loopt ze even onder de douche om het zout af te spoelen en daarna gaat ze slapen in de schaduw: het traditionele Mediterraanse dutje. Af en toe doet ze zuchtend een oogje open als ze wat kreten hoort van de overenthousiaste pétanque-spelers voor het hotel. Ze houdt de boel duidelijk wel nog in de gaten.

Zuchten tijdens de pétanque
Zuchten tijdens de pétanque

Op de meeste stranden aan de Rivièra zijn honden in de zomer absoluut niet welkom, ook niet aangelijnd. Het hotel waar wij zijn neergestreken is echter hondvriendelijk. Het stukje strand dat ervoor ligt hoort bij het hotel en honden mogen daar komen, mits ze aangelijnd zijn. Ze mogen echter niet de zee in omdat die niet privé is. Rond etenstijd in de avond is daar overigens geen controle meer op en zie je veel viervoeters al pootjebadend verkoeling zoeken. Voor Plouf ligt het anders. Het nadeel van assistentiehond zijn is dat ze veel moet leren, altijd in het gareel moet lopen en continu alert moet zijn. Het voordeel is dat ze altijd en overal mee naartoe mag (en in mijn geval: moet). Zelfs in het vliegtuig.

Plouf in haar element voor Moriaz
Plouf in haar element voor Moriaz

Dus wanneer ik ga zwemmen, mag ze mee. Op de eerste dag kwamen politie en strandwachters wat vragen stellen over haar maar sindsdien wordt er steeds een vrolijke “Bonjour, Plouf!” toegeroepen door deze mannen wanneer ze hun ronde over het strand doen.

Een beetje onwennig in het vliegtuig
Een beetje onwennig in het vliegtuig

De baai van Cavalière loopt van de Cap Nègre tot aan de Pointe du Layet, waar voor de liefhebbers een naturistenstrandje is. Plouf is daar één keer geweest en kreeg wel vrij snel gekscherend de vraag waarom zij haar hesje niet uitdeed.

Uitzicht op Cap Nègre
Uitzicht op Cap Nègre

Overal in de baai bestaat het strand uit fijn zand en Plouf steelt regelmatig de show tijdens trainingen in het water. Ze is echt gehoorzaam. Wanneer ik de hand naar voren uitsteek, zwemt ze uit, de open zee tegemoet, maar nooit meer dan een paar meter van mij vandaan. Wanneer ik met de vingers knip komt ze onmiddellijk terug naar mij. Met de vingers een draaibeweging maken betekent vervolgens voor haar dat ze omdraait en weer uitzwemt. Andere badgasten negeert ze volledig.

Af en toe niet het water in
Af en toe niet het water in

Een hondenleven bestaat in Zuid-Frankrijk voornamelijk uit zwemmen en slapen. In Cavalière kun je mooi wandelen in de heuvels maar iedere extra meter die haar van de zee scheidt vindt Plouf maar niets. Ze gaat wel netjes mee, zoekt schaduwplekken uit om te lopen maar kijkt toch vaak heel zielig om naar dat aanlokkelijke blauwe water. Er loopt een fiets/wandelpad langs de doorgaande weg waar je ook een rustige wandeling kunt maken, alhoewel sommige nietsontziende fietsers in de praktijk gevaarlijker zijn dan auto’s. Het is de gelegenheid om die prachtige huizen te aanschouwen die aan het strand staan. Een deel ervan is vergane glorie maar veel van deze paleisjes zijn meer dan benijdenswaardig. Er zijn in ieder geval voldoende wandelroutes langs zee of door de natuur dus verveling is er in Cavalière niet bij.

Wandelroute richting de heuvels
Wandelroute richting de heuvels

De zee biedt op haar beurt een mooie vaarroute met prachtige duikgebieden. Met name het onderwaterreservaat van het eiland Port-Cros, één van de eilanden van goud die tegenover Cavalière liggen, biedt een prachtig onderwaterleven dat je al snorkelend of duikend kunt ontdekken.

Een duikbuddy tijdens een duik bij la Gabinière
Een buddy tijdens een duik bij la Gabinière

Plouf mocht mee op de boot met duikers van Sun-Plongée en was best wat ongerust terwijl ik een uur onder water bleef, maar des te vrolijker toen ik weer aan boord kwam na magische ontmoetingen met grote tandbaarzen en scholen barracuda’s. Vooral de rotspunt La Gabinière, net achter het eiland, staat bekend als één van de 80 mooiste duikplekken ter wereld.

Na het duiken op de Jean Yann
Na het duiken op de Jean Yann

Saai is het hier niet. Er zijn allerlei uitgaansgelegenheden in de buurt, in de avonden worden er langs het strand veel activiteiten voor kinderen georganiseerd, op maandagochtend is er een grote Provençaalse markt, op dinsdagmiddag -en avond een leuke souvenirmarkt en er zijn tal van bezigheden op het water. Het familiehotel ligt erg rustig, meteen aan zee, ‘les pieds dans l’eau’, en kent een fantastische keuken. Ook voor Plouf wordt er af en toe wat bereid, zoals rijst op die ene dag dat ze wat last had van haar maagje. En iedere keer dat ze verschijnt, wordt er door de attente medewerkers meteen een bak met water klaargezet.

Een uitzicht dat niet verveelt
Een uitzicht dat niet verveelt

Het hotel staat tegenover het kleine gemeentehuis dat een dependance is van het iets verderop gelegen Le Lavandou. Heel vroeger was dat gebouwtje het treinstation van het dorp. Tussen het einde van de 19e eeuw en 1948 liep er een spoorlijn van Toulon naar Saint-Raphaël en mensen konden pal tegenover het magnifiek gelegen hotel uitstappen. Dat werd aan het eind van de 19e eeuw gebouwd en honderd jaar geleden overgenomen door de familie Moriaz.

Het voormalige treinstation
Het voormalige treinstation

Om bij Frankrijk en Franse tradities te blijven, Mireille Mathieu zong het al: “On ne vit pas sans se dire adieu” (je leeft niet zonder vaarwel te zeggen). Ook Claude François zong het: “Adieu, tout finit un jour” (vaarwel, alles eindigt op een dag). Dus er komt een moment dat het “Bonjour, Plouf!” verandert in “Au revoir, Plouf!”. Dan moet deze lieve golden weer naar het vliegveld van Hyères om een vlucht te nemen naar Nederland. Dat wordt even niet zwemmen die dag teneinde droog en schoon het vliegtuig in te kunnen. Of het zielig is? Ach, de volgende dag ligt ze alweer in een recreatieplas waar ze het denk ik net zo leuk vindt als hier ook al gaat ze daar niet zo lang en vaak het water in als in Cavalière. Vakantie is toch net anders. Volgend jaar mag ze weer.

Vriendjes maken in Noordwijk aan zee

In Noordwijk aan zee heb je van die prachtige stranden met een lengte van wel 13 kilometer waar honden heel lang los mogen lopen. Van 1 september t/m 31 mei zijn honden op het hele strand van Noordwijk vrij, behalve ter hoogte van Noordvoort. In de zomermaanden, buiten deze periode, zijn honden verboden op de stranden langs de beide boulevards. Maar, het hele jaar door kunnen ze onaangelijnd terecht op het Hondenstrand, aan de zuidkant van Noordwijk en dat tot aan Katwijk. Riant dus. Alle regels staan duidelijk omschreven op de website van de gemeente.

Lol in Noordwijk

En hoe heerlijk is het om samen met je hond naar het strand te gaan? Voor Plouf is het de ideale plek om nieuwe vriendjes te maken, hoe tijdelijk die vriendschappen ook zijn. Andere honden vindt ze heel erg leuk maar een balletje, een stok of grote golven hebben toch meer aantrekkingskracht op haar dan soortgenoten.

Helemaal onder

Spelen, spelen en spelen. Daar is het strand voor. In de golven, kopje onder en happend naar het schuim. Op het zand, als jutter op zoek naar schatten uit de zee. In het ondiepe water tussen het strand en de zandbank, springend, spetterend en duikend als een klein kind. De wereld om haar heen is er niet meer en het hondenleven bestaat dan uit lol maken.

Een strandjutter
Een strandjutter

Honden langs en in het water vormen een prachtig schouwspel. Ze genieten volop van die uren aan het strand, los van alles, een tikkeltje ongehoorzaam soms, regelmatig verrast en overvallen door een onverwachte golf. De naïveteit voert dan de boventoon en af en toe wordt er voorzichtig geblaft tegen een zeemeeuw die provocerend over ze heen scheert.

Vriendjes maken
Vriendjes maken

De ene hond mijdt het water, de andere gaat er enkel met de pootjes in. Plouf plonst en weet van geen ophouden. Soms steekt ze haar kop onder water om te zien of haar bal of stok misschien naar de bodem is gezonken. En het werkt aanstekelijk: andere dieren volgen haar weldra het koele water in. Dan rent ze het strand weer op waar haar pootjes wegzakken in het mulle zand. Haar witte vacht zit al gauw vol met zand maar even later lost alles weer op in de zee. Dan is ze weer schoon, maar wel nat.

Sluipen op het strand
Sluipen op het strand

Een momentje van rust vind je in de strandtenten waar honden gewoon welkom zijn. Tenten als de luxueuze Beach Club O en Alexander Beach Club hebben voldoende voorzieningen voor de beesten: drinkbakken vol met vers water. Dat is dan ook wel nodig na alle inspanningen en ook het drinken van zout water. Er zijn genoeg honden die dat opslurpen van zeewater toch niet kunnen laten.

Alles in het wit
Alles in het wit

Uit eten is in Noordwijk wat lastiger met een hond. Het charme-offensief van Plouf werkte lang niet overal en de meeste restaurants zien die natte, langharige viervoeter toch liever buiten dan binnen. Dat is anders bij restaurant de Botter, langs de Wilhelminaboulevard. Waterbakken en koekjes zijn ruimschoots voorhanden. Iedere keer dat een medewerker voorbijkomt krijgt Plouf een aai. Zoals hun uitnodigende bord het aangeeft: “Honden zijn welkom en als ze lief zijn mogen ze een snoepje”.

Wie zoet is krijgt lekkers
Wie zoet is krijgt lekkers

Noordwijk aan zee is voor zowel hond als baas een dagje vakantie. Voor de mens is het er gezellig, voor de hond is het er meer dan leuk. Je bent er samen op uit!

Met de boot naar Terschelling

Voor Plouf was de veerboot van Harlingen naar Terschelling een mooi moment om te zien of ze zeepoten had of dat ze voortaan maar beter aan wal kan blijven. En ja, het was in het begin even wennen aan zo’n gevaarte dat begint te trillen en wat heen en weer deint, maar al gauw vond ze het ruime sop helemaal prima. Plouf werd een zee-hond en poseerde later maar wat trots met de pet van een heuse Franse matroos.

Verkleed als matroos
Verkleed als matroos
Eerste stappen op veerboot
Eerste stappen op veerboot

Tijdens de twee uur durende oversteek heeft ze eerst veel gespeeld, vervolgens geleerd om steile scheepstrappen op en af te gaan, met een beetje hulp weliswaar, en daarna vooral geslapen in het restaurant. Er varen volop boten op en neer over dit stuk Waddenzee en de duur van oversteek varieert van drie kwartier tot twee uur. En … honden mogen gratis mee. In de terminal van de rederij staan zelfs drinkbakken voor ze.

Water voor zee-honden
Water voor zee-honden

Aan het eind van de oversteek komt de Brandaris in zicht. Dat is de ruim 400 jaar oude vuurtoren van Terschelling. De toren staat in het grootste dorp van het eiland, West-Terschelling. En wanneer de veerboot heeft aangelegd en iedereen van boord is, begint het ware hondenleven! Het eiland is een paradijs voor honden. De Noordzeekust van het eiland is maar liefst 30 kilometer lang.

Op het Noordzeestrand
Op het Noordzeestrand

Het is één en al strand en honden mogen er het hele jaar door los lopen, zo vrij als de vogels die er in grote getalen aanwezig zijn. Alleen in het duingebied moeten de viervoeters aangelijnd worden. Een paar strandpaviljoens zijn ideale plekken om tussendoor even samen uit te rusten van het wandelen, springen, spelen en zwemmen, onder het genot van een hapje en een drankje.

Voor de Brandaris
Voor de Brandaris

Ook het wad is een prachtige plek voor onze trouwe huisdieren. Aan de westkant van het eiland bevindt zich het uitgestrekte gebied Noordsvaarder, waarvan een deel droog blijft en een ander deel onderloopt hij hoog water. Bij eb kun je heerlijk wandelen door waterpoeltjes en slik terwijl de viervoetige vriendjes zich helemaal uitleven en lekker vies worden in ondiep water. Het ligt vlak naast West-Terschelling dus het is een vlakte bij uitstek om in de vroegte nog voor het ontbijt de hond uit te laten als je daar in de buurt verblijft.

Honden zijn welkom op het hele eiland. In Oepkes hotel, dicht bij de haven, wordt extra rekening gehouden met onze huisdieren. Een kaartje op de kamer geeft uitleg over de voorzieningen voor honden. Maar ook restaurants zoals de pittoreske en heerlijke Gasterij d’Drie Grapen vinden het prima als de hond aansluit bij het diner, zolang hij manieren heeft.

Oepkes hotel
Oepkes hotel

Terschelling kent veel meer dan strand en duinen. Ook bos en hei zijn vertegenwoordigd op het eiland en ook daar mogen de honden los lopen. Op sommige plaatsen is het wel wat oppassen geblazen voor de fietspaden en de fietsers, want naast een hondeneiland is Terschelling ook een echt fietseiland.

Bekken trekken in het water
Bekken trekken in het water

Een dagje Terschelling is slopend voor een hond. Hij doet er zoveel indrukken op, hij heeft zoveel vrijheid en hij ploetert zo ontzettend veel in en door het water. Die prachtige zee met zijn geluid en zijn branding vreet dermate veel energie dat hij ’s avonds helemaal uitgeput is en alleen nog maar wil slapen. Dat was althans bij Plouf het geval. En waarschijnlijk droomde Plouf in haar lange slaap dan alweer van nóg een dagje Terschelling. Want daar krijg je echt geen genoeg van!   

Eerste vakantie met hond in Blankenberge

Zes maanden oud en voor de eerste keer een korte vakantie: drie dagen naar het Belgische Blankenberge, aan de Noordzee. De autorit van tweeëneenhalve uur is weliswaar geen lolletje voor Plouf die het niet zo heeft op autorijden, en de voor België verplichte rabiësvaccinatie ook al niet. Maar het rennen en het spelen alsmede het waterballet op de Vlaamse stranden maken een hoop goed.

Badplaats Blankenberge
Badplaats Blankenberge

Vanaf de Paasvakantie tot 15 september zijn honden niet toegestaan op de stranden van Blankenberge. In die periode kun je ten westen en ten oosten van het stadje terecht om met de viervoeter op het strand te ravotten. Dat is op het strand Duinse Polders in de richting van Zeebrugge, en op het strand Harendijke in de richting van De Haan. Buiten die periode zie je op het Blankenbergse strand veel honden rondlopen samen met hun baasjes. Formeel gezien moeten ze wel aangelijnd zijn.

Happy in Blankenberge
Happy in Blankenberge

De soms koude maar ook vaak zonnige dagen in de periode september tot april bieden een fantastische gelegenheid om uit te waaien aan de kust. De golven van de Noordzee slaan stuk op de pieren en zowel wandelaars als honden kunnen zich helemaal uitleven op het strand. Veel hotels en restaurants in het stadje openen gastvrij hun deuren voor zowel honden als baasjes, zolang de harige vriendjes zich maar gedragen.

Poseren op het strand
Poseren op het strand

Of het nu hoogwater is of laagwater, de honden kunnen ravotten in het zand, door de golven heen duiken of de jacht openen op de vele zeemeeuwen die uitdagend en met wijd gespreide vleugels boven hun koppen scheren. Plouf doet als naïeve beginneling dagenlang haar best om een meeuw te vangen, maar de vogels dagen haar uit zonder dat ze ook maar de kans krijgt om dichtbij te komen.

Op meeuwenjacht
Op meeuwenjacht

Dat rennen door water en zand is vermoeiend genoeg voor een ieder en de twee pieren aan weerszijden van het strand bieden gelegenheid tot uitrusten, eten en drinken. Honden zijn meer dan welkom bij Brasserie Oosterstaketsel en bij Belgium Pier, en er staat zelfs een met water gevulde drinkbak voor ze klaar. 

Mooi wandelen
Mooi wandelen

Overnachten met een hond blijkt soms wat lastiger dan gedacht. Aan de boulevard staat echter het Beach Palace hotel waar de dieren zonder meer welkom zijn. Je betaalt weliswaar een kleine meerprijs, waarschijnlijk voor het extra schoonmaken van de kamer, maar Plouf kan voor de eerste keer in haar leven een paar nachten in een hotel slapen. De kamervloer is bestand tegen water en zand, dus ook tegen vuile hondenpootjes. Ook in het geval van een klein ongelukje op de kamer is het zo opgeruimd. Het restaurant van het hotel is dan wel niet toegankelijk voor de huisdieren, maar de maaltijd kan desgewenst ook geserveerd worden in de brasserie, waar de hond wel degelijk welkom is.

Op ontdekking in de hotelkamer
Op ontdekking in de hotelkamer

Wandelen door deze stad die na de tweede wereldoorlog flink herbouwd is kan met de aangelijnde hond. Er lopen er heel veel door de straten. Iets drinken op een terras, ergens wat eten … op veel plaatsen kan de hond gewoon mee.

Lekker enthousiast
Lekker enthousiast

Naar het strand gaan buiten het hoogseizoen is nog niet zo gek. Blankenberge met z’n Vlaamse accenten zorgt voor een authentiek vakantiegevoel, zelfs wanneer het wat langer donker is. Het is in deze periode minder druk in het stadje en op de stranden. Je hebt dan echt alle, alle ruimte. En indien je de hond in de avond niet mee wilt nemen naar een restaurant, dan kun je hem eventueel op de kamer laten: hij zal zeker bekaf zijn en weldra slapen.